Voor altijd 14

Het gebeurt zelden dat de radio in de auto aan staat, maar net op zo’n volume dat je maar halve woorden verstaat. Vanmiddag wel, het journaal op radio 538, iets over iemand die was overleden. Van halve woorden maakte ik halve zinnen, de radio harder.
‘Johan Cruijff is op 68-jarige leeftijd in het bijzijn van zijn familie overleden.’

Kippenvel.

Nog niet eens zo gek lang geleden waren de berichten zo positief, een voorsprong van 2-0 op de verschrikkelijke ziekte die heb had geveld. Het nieuws slaat in als een bom, de uitvinder van het totaalvoetbal, de man die meer dan wie dan ook Nederland op de kaart heeft weten te zetten, de man die bijna elke wedstrijd won, heeft zijn laatste partij moeten verliezen.
Al rijdend dacht ik aan een van de meest bijzondere delen van de documentaire En Un Momento Dado, geregiseerd door Ramón Gieling. Een Catalaanse man vertelt over de komst van Cruijff naar Barcelona, voetbalseizoen 1973-1974. De wedstrijd in Madrid tegen De Koninklijke. Het onverslaanbare Madrid werd onder leiding van Cruijff met 0-5 verslagen, Cruijff maakte een van de vijf doelpunten. Deze overwinning was veel meer dan de ene voetbalclub die vaker scoort dan de andere. Het was voor de Catalanen een bevrijding. Meer dan 25 jaar na dat moment stond de man daar, de beweging van Cruijff uitbeeldend, de tranen liepen over zijn wangen.

Ik moest aan die man denken. Ook hij heeft ergens vanmiddag het nieuws over het overlijden van Cruijff gehoord. De bevrijder van zijn Catalonië, El Salvador, is niet meer.