Broodnodig stilleven

Mijn blik valt op dit raam, met daarachter een apparaat dat geoefend is in het afbakken van allerhande broodjes. Ooit was dit een van de plekken waar de broodjes letterlijk als warme broodjes over de toonbank gingen. Nog niet zo heel lang geleden maakte ook dit apparaat onderdeel uit van de grote winkelketen die nu niet meer is. Zelfs in het pand zelf zijn het nog slechts de stellages die terugverwijzen naar de glorietijd van een warenhuis van Nederlandse makelij. Daarvan is hier in Emmen niets meer over. Kledingrekken en een toonbank vormen een sinister en koel stilleven.

Maar dit apparaat vorm nog meer dan de rest van het pand een uniek en bizer beeld. Het is nog meer dan de winkel zelf een stilleven: het raam fungeert als venster, als lijst om het doek. Daarbinnen slecht het apparaat, de muur, een brandblusser. Het toont op treffende wijze en volledige onbedoeld de leegte aan die het faillissement van het warenhuis met zich mee heeft gebracht.
Het is bizar, dat in een mum van tijd je van het aan een stuk door afbakken van broodjes kunt terugvallen in een ijzige stilte van helemaal niets.